شنبه, 21 دی 1392 10:43

به روایت... آقای شهردار ویژه

نویسنده  
امتیاز دهی به این مطلب
(1 رای)

بی گمان یکی از لذت بخش ترین تجربه های حرفه ای من در سال 92، گفتگوی سریالی و مفصلی است که با شهردار سابق مشهد (به قصد انتشار در کتاب فاخر «راه های رفته و نرفته» یا همان پروژه مستندسازی فعالیتها و تجربیات شهرداری مشهد در سالهای 86 تا 92) انجام دادم. در مقدمه این گفتگوی تفصیلی با مهندس محمد پژمان به برخی از نکات پیرامون روش انجام آن اشاره کرده ام که شاید خواندنشان برای شما هم خالی از لطف نباشد.

***

گفتگو با شهردار کلانشهر بزرگی همچون مشهد کار چندان ساده ای نیست. این را به خوبی می دانستیم؛ بویژه که می بایستی روبروی انسان تیزهوش و خوش حافظه ای همچون صادق پژمان بنشینیم؛ چرا که تیزهوشی او ایجاب می کند که نسبت به تمام واکنش های احتمالی اش دارای برنامه و پیش بینی بوده و از سوی دیگر، نسبت به موضوعات مورد بحث در جلسات گفتگو نیز به تصویری شفاف و چندجانبه رسیده باشی. ارائه هرگونه آدرس یا اطلاعات غلط در این گفتگو، به تصحیح فوری آن اطلاعات از سوی شهردار مشهد و پاسخ بی تعارف او منجر خواهد شد؛ آنگونه که خبرنگاران دیگری هم چنین موقعیتی را تجربه کرده بودند و نسبت به پرهیز از آن به ما هشدار می دادند.

برای برگزاری این گفتگوی مستند که دارای تفاوتهای بنیادین با مصاحبه های روزانه رسانه ها که در غالب موارد دارای مصرف کوتاه مدت و مبتنی بر حوادث یا هیجانات روزمره جامعه هستند بود، می بایستی چند اصل حرفه ای را رعایت می کردیم. نخست آنکه در مرحله جمع آوری داده ها، از هیچ موضوع حتی به ظاهر کم اهمیتی که (در بازه زمانی مورد نظرمان؛ از 1386 تا 1392) با شهر و شهرداری و شهردار نیز مرتبط بود، نباید می گذشتیم. از این رو، تلاش کردیم تا با مرور اسناد رسمی و همچنین خروجی رسانه های عمومی از یک طرف و افکارسنجی شخصیت ها و نخبگان ازسوی دیگر، پازل اطلاعاتمان را از اصلی ترین محورهای گفتگوی مستند با «آقای شهردار» کامل کنیم. در گام دوم و برای اطمینان از جامعیت این گفتگو، می بایستی به دنبال هندسه مفهومی منسجمی از موضوعات می بودیم که مبنایش داده های جمع آوری شده و خروجی آن، دسته بندی صحیح اطلاعات، ایجاد تقدم و تاخر در طرح موضوعات و دادن وزن به هر کدام از فصول بود.

گام سوم، انتخاب روش گفتگوی «گروهی» به جای «فردی» بود که خود این تکنیک، علاوه بر شاداب نگاه داشتن فضای گفتگو، از بوجود آمدن یک چالش یا سلیقه دوطرفه جلوگیری و فضایی مملو از نگاه های چندگانه به یک کاراکتر (شهر یا شهردار یا شهرداری) خلق می کرد. در نهایت با جلب نظر شهردار، بازه زمانی گفتگو به بیش از ده ساعت افزایش یافت تا محدودیت سقف جلسه باعث نشود که حاضران به خودسانسوری یا چکیده گویی رو بیاورند؛ چرا که این پیش فرض میان دو طرف گفتگو مورد توافق بود که: در مرحله تبیین موضوعات می توانیم به شرح و تفصیل بپردازیم اما در مرحله انتشار، متناسب با فضای در اختیار و آنالیز صبر مخاطبان در خوانش متن گفتگو، می توان در برخی مواقع به اختصار نیز رو آورد... اما بهرحال سند مفصلی که در پی تدارک آن در گفتگو با مرد اول شهرداری مشهد در سالهای گذشته بودیم، جهت ثبت در تاریخ، گردآوری و مستندسازی شده بود...

تلاش گروه گفتگو در تمام مراحل؛ از مقدمه و برنامه ریزی تا انجام و تنظیم، بر آن بوده تا بطور محض در خدمت واژگان و الفبای رد و بدل شده در این مستند نوشتاری باشد و ضمن پرهیز از هرگونه تغییر و تبدیل در متن صحبت ها، آیینه ای شفاف و زلال در اختیار افکار عمومی قرار دهد تا با استفاده از بازتاب های آن، به قضاوت پیرامون عملکرد شهرداری مشهد در دوره مدیریت صادق پژمان بنشینند.

***

برای دانلود متن اصلی گفتگو در قالب فایل PDF کتاب «راه های رفته و نرفته»، اینجا کلیک کنید.

2129 بازدید اصلاح شده در تاریخ دوشنبه, 30 دی 1392 19:26

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن