چهارشنبه, 22 آذر 1391 19:15

لذت شیرین تجربه گرایی

نویسنده  
امتیاز دهی به این مطلب
(0 رای )

نشریات تجربی را می بایستی نقطه آغاز کشف و شهود من در عرصه های عملیاتی رسانه دانست. فارغ از یک روزنامه دیواری فصلی در دوران ابتدایی و همچنین یک گاهنامه در انجمن اسلامی دبیرستان مالک اشتر، اصلی ترین تجربیات من در این میدان چالش برانگیز اما جذاب و دوست داشتنی، متعلق به دوران تحصیلم در مقطع کارشناسی بود. به علت تیراژ محدود و نرم افزارهای پیشرفته ای که برای صفحه آرایی عمده این نشریات استفاده کرده بودم (عمدتا زرنگار!) متاسفانه اکنون جز نسخه های بایگانی شخصی ام که مکتوب هستند و باید برای نمایش آنها، اسکن شوند، صرفا توانستم به طرح جلدهای برخی از آنها دست پیدا کنم که در ادامه با برخی از آنها آشنا خواهید شد.

 

واژه

   

این نشریه دانشجویی که عمده تلاش های من در دوران دانشجویی ام معطوف به آماده سازی و انتشار آن شد، نشریه ای بود تخصصی در عرصه مطالعات زبانشناسی، ادبیات و ترجمه. نخستین شماره «واژه» را سال 1378 و در 24 صفحه بصورت کپی و در ابتدایی ترین شکل ممکن در تیراژ 50 نسخه منتشر کردم. پس از آن با پیوستن ایمان نوروزی به عنوان دبیر تحریریه، توانستم به ذخیره محتوایی آن اضافه کنم و کمی هم رنگ و بویش را ارتقا ببخشم.

پس از چهار شماره و پیوستن دوستان دیگری همچون امیر فرهادی، محمد وجدانی، مهدی نعمتی و... «واژه» مسیر متفاوت و به گونه ای «حرفه ای»تر به خود گرفت. هر چند این حرفه ای گری باز هم در قالب آزمون و خطاو تجربه گرایی صورت می گرفت و هیچگاه منجر به منبعی درآمدزا برای گردانندگان این رسانه تبدیل نشد!

آخرین شماره «واژه» با نام «کتاب سال» در خرداد 1382 و با نوشته هایی از پنجاه نویسنده جوان و دانشجوی شهر مشهد منتشر شد و با فارغ التحصیل شدن گردانندگان آن، چراغ انتشارش هم به خواموشی گرایید. در طول نزدیک به چهار سال انتشار این نشریه دانشجویی، چندین مقام کشوری به آن اختصاص یافت و منجر به آن شد که از طریق آن به برخی جایگاه ها همچون عضویت در کمیته نظارت بر نشریات دانشجویی استان، انتخاب به عنوان عضو شورای مرکزی مجمع صنفی نشریات دانشجویی ایران و... هم دست یابم.

1833 بازدید اصلاح شده در تاریخ پنج شنبه, 23 آذر 1391 09:14

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن